Kolej na Podróż

Kolej w Chinach – informacje ogólne

Kolej w Chinach w ciągu ostatnich dziesięciu lat zanotowała niewyobrażalny rozwój. Rozwój, za którym trudno nadążyć czytając wiadomości o otwarciu nowych linii Kolei Dużych Prędkości i planach budowy międzynarodowych linii kolejowych do sąsiednich krajów. Niestety, nie byłem w Chinach, dlatego podaję tylko informacje ogólne i ciekawostki dla miłośników kolei. Bardziej szczegółowe informacje znajdziecie na stronach osób, który miały okazję zwiedzić Chiny pociągiem.

Kolej w Chinach – rozkład jazdy

Rozkład jazdy pociągów w Chinach możecie sprawdzić na następujących stronach:

www.12306.cn – oficjalna strona kolei chińskich. Tylko po chińsku, dla cudzoziemców raczej nieprzydatna.

www.chinahighlights.com/china-trains/ – wyszukiwarka połączeń na stronie pośrednika w sprzedaży biletów. Dodatkowo informacje praktyczne na temat podróży pociągiem po Chinach.

Podróż pociągiem po Chinach – podstawowe informacje

Pociągi w Chinach są podzielone według liter oznaczających komfort podróży oraz numerów pociągu widniejących na bilecie. Pierwsze litery oznaczają:

G (ga-osu) – najszybsze i najwygodniejsze pociągi
C (chengji) – 350 kilometrów na godzinę, kursuje pomiędzy Pekinem a Tianjin
D (dongche) – 250 km/h – komfortowe pociągi dzienne i nocne
T (tekuai) – kiedyś najnowocześniejsze, obecnie szybkie i wygodne, łączą największe miasta. W wagonach TV i DVD.
K (kuaisu) – coś w stylu pociągu pospiesznego. Tańszy od poprzednich, zatrzymuje się na wielu stacjach i przepuszcza szybsze pociągi.
L – pociągi specjalne uruchamiane w sezonie.

pociągi bez liter, tylko z cyframi – najniższy standard, wolne pociągi bez klimatyzacji i bez otwieranych okien. Przepuszczają wszystkie inne pociągi.

Chińskie pociągi mają zazwyczaj 4 klasy: 

soft sleeper – wygodne wagony sypialne z zamykanymi przedziałami czteroosobowymi. W wybranych pociągach kursują wagony klasy „deluxe” z przedziałami dwuosobowymi.
hard sleeper – coś w stylu do plackarty w krajach byłego ZSRR. Podział na przedziały jest umowny, bowiem w praktyce nie ma zamykanych przedziałów – są 3 łóżka po jednej i 3 po drugiej stronie.
soft seat – odpowiednik pierwszej klasy w wagonie z miejscami do siedzenia
hard seat – odpowiednik drugiej klasy w wagonie z miejscami do siedzenia. W najnowszych pociągach jest to już oznaczone jako pierwsza i druga klasa.

Kilka wskazówek dotyczących podróżowania pociągiem po Chinach:

– kasy biletowe znajdują się z reguły w innym miejscu niż dworzec, czasami w znacznej odległości. W największych miastach dla obcokrajowców są osobne kasy, lecz korzystają z nich również miejscowi.
– kupno biletów, za prowizją można zlecić w hostelu.
– w większości pociągów znajdują się toalety tureckie, w nowszych najszybszych pociągach są toalety z muszlą, albo część toalet jest z muszlą, część turecka. Warto mieć własny papier toaletowy.
– najczęściej spotykany układ siedzeń w klasie hard seat (2 klasa) to 3+2.
– w większości pociągów palenie jest dozwolone – również w tych klimatyzowanych, w wagonach sypialnych albo w tych o najniższym standardzie, gdzie nie można otworzyć okien.
– bilety warto kupować z kilkudniowym wyprzedzeniem.
– w Chinach działa czarny rynek biletowy. Bilety są kupowane przez spekulantów, którzy później sprzedają je za dużo wyższą cenę. Rozwiązaniem tego problemu miało być wprowadzenie sprzedaży biletów imiennych.
– do niedawna bilety można było kupić tylko na stacji, z której rozpoczynaliśmy podróż. Z tego, co mi wiadomo, na niektórych stacjach można już kupić bilety na pociągi kursujące na innych liniach.
– odprawa jest uciążliwa, kontrole podobne jak na lotniskach. Trzeba się do niej zgłosić najpóźniej 60 minut przed odjazdem pociągu.

Peter napisał: Miałem okazję jechać pociągiem sypialnym w Chinach z Shenzhen prowincja Guangdong do prowincji Shandong, czas podróży 19 godzin. Przedziały sypialne zamknięte, 4 łóżka w przedziale i TV nad oknem, można więc oglądać telewizję. Czysto i przyjemnie, w każdym wagonie gorąca woda dostępna za darmo, każdy wagon na swojego konduktora, w pociągu jest policja. Toaleta z dziurą w ziemi, tzw. narciarz, jest to lepsze rozwiązanie niż sedes. Tańsze kuszetki to przedziały otwarte bez drzwi. Podróż wspominam miło, wagony w lepszym standardzie niż PKP. Na dworzec wchodzi się jak na lotnisko, jest prześwietlanie bagażu, i bez biletu nikt nie wejdzie do poczekalni. Były to pociągi zwykłe, prędkość przejazdu jak w PKP, miałem okazję jechać pociągiem 200 km/h w wagonie bezprzedziałowym, najszybszy pociąg magnetyczny jest z lotniska w Szanghaju, prędkość 430 km/h warto się przejechać, podróż trwa około 15 minut.

Nie wiem, na ile informacje są aktualne.

Kolej Tybetańska

Kolej Tybetańska została oddana do użytku w 2006 roku, a odcinek Golmud – Lhasa (1142 km) jest uważany za wielkie dokonanie sztuki inżynierskiej. Jest to jednocześnie najwyżej położona linia kolejowa na świecie.

Budowę rozpoczęto w 2001 roku; przy jej budowie pracowało łącznie 200 tysięcy robotników. W najwyższym punkcie linia osiąga wysokość 5072 m n.p.m. Ze względu na wieczną zmarzlinę, niestabilny grunt i temperaturę zastosowano specjalne systemy wysysające ciepło z gruntu i oddające je w powietrze. Zapobiega to osiadaniu gruntu i całej konstrukcji linii.

Pasażerowie jadący tą trasą muszą się przygotować na szereg niedogodności – między innymi chorobę wysokościową. W najdroższych pociągach są do dyspozycji maski tlenowe dla każdego pasażera, a podwójne szyby chronią przed promieniowaniem ultrafioletowym na tej wysokości znacznie intensywniejszym niż gdzie indziej. W każdym wagonie nad zdrowiem podróżnych czuwa lekarz i pielęgniarka.

Cała trasa to także liczne wiadukty, mosty i tunele. Na trasie znajduje się także najwyżej położona stacja kolejowa na świecie – Tchanggula (5068 m n.p.m.).

Trasa z Pekinu do Lhasy ma 4065 km długości. Najszybszy pociąg pokonuje tę trasę w 47 godzin i 28 minut. Planuje się dalszą rozbudowę trasy i połączenie sieci kolejowych Chin z Indiami.

Budowie trasy towarzyszyły ogromne kontrowersje – nie tylko ze względu na ochronę przyrody, ale również ze względów politycznych. Obrońcy praw człowieka zarzucali rządowi chińskiemu, że trasa ma służyć umocnieniu chińskich wpływów w Tybecie oraz napływowi ludności chińskiej i wynarodowieniu Tybetańczyków.

Sama Lhasa uważana jest za piękne miasto, ale „zepsute” przez turystów.

Pociągi wycieczkowe

W Chinach, jak w większości krajów, można natrafić na specjalne pociągi wycieczkowe kursujące okazjonalnie po różnych trasach. Udało mi się znaleźć konkretne informacje o dwóch najbardziej znanych pociągach, lecz podejrzewam, że takich pociągów jest więcej.

SHANGRI-LA EXPRESS

Luksusowy chiński pociąg wycieczkowy kursujący po kilku trasach. Pasażerowie mają do dyspozycji dwie klasy: „Silver class” – dwa łóżka po jednej stronie kabiny, miejsce na bagaż oraz fotel. Regulacja klimatyzacji na cały wagon, toalety na każdym końcu wagonów. W informacjach z katalogu można przeczytać, że prysznice dopiero mają być wbudowane w wagonach tej klasy. Wyższy standard to „Gold class” – w każdym przedziale znajdują się dwa łóżka, toaleta z prysznicem oraz miejsce na bagaż. Każdy przedział ma osobną regulację klimatyzacji oraz ogrzewanie podłogowe. Jak zapewnia się w katalogu, jest to jeden z najnowocześniejszych przedziałów w wagonach pasażerskich. Pasażerowie mogą skorzystać z wagonu barowego. Jednym z członków obsługi jest pianista grający muzykę na żywo na życzenie pasażerów. Poniżej znajdują się przykłady wycieczek:

The Silk Road

Najciekawsza wycieczka z Moskwy do Pekinu trwająca 21 dni . Po drodze podróżni zwiedzają wybrane miasta w Kazachstanie, Turkmenistanie, Uzbekistanie (Samarkanda, Taszkient), stolicę Kirgistanu oraz chińskie miasta Urumczi, Turpan, Durhuang, Lanzhou, Xian, Luoyang, aby zakończyć swoją podróż w Pekinie. W niektórych miastach, podczas dłuższych postojów, przewożeni są autokarami do atrakcji turystycznych, do których nie dociera kolej.

TANGULA

Tangula to luksusowy chiński pociąg kursujący w wybranych terminach z Pekinu do Lhasy. Na zdjęciach pociąg prezentuje się niesamowicie – przedziały (apartamenty) wyglądają jak w luksusowym apartamentowcu. Nie wiem, czy to rzeczywistość, czy może sprawka programów graficznych.

Pociąg zestawiony jest z piętnastu wagonów – dwunastu wagonów sypialnych, dwóch wagonów restauracyjnych oraz wagonu panoramicznego. Pociągiem może podróżować tylko 96 pasażerów, dla których przygotowano 48 dwuosobowych przedziałów (apartamentów) wyposażonych w łazienkę z prysznicem oraz urządzenia elektroniczne. Pociąg wyposażono w specjalny system pozwalający utrzymać stały poziom tlenu przez całą podróż, co pozwala zachować komfort podróży nawet na najwyższych odcinkach Kolei Tybetańskiej.

Na pokładzie pociągu obowiązuje specjalny „dress code”, co wiąże się z koniecznością posiadania bardzo drogiej odzieży.

Pociąg prawdopodobnie obecnie nie kursuje.

Muzea kolejnictwa w Chinach

W Chinach działa kilka muzeów mających w swoich zbiorach eksponaty dotyczące kolei. Oto najważniejsze z nich:

CHIŃSKIE MUZEUM KOLEJNICTWA W PEKINIE

Najważniejsze, ogromne muzeum znajdujące się 15 kilometrów od centrum miasta w dzielnicy Chaoyang. Dokładny adres to: No.1 Courtyard, Jiuxianqiao North Road, Chaoyang District, Beijing. Do Muzeum można dojechać autobusami 403, 629, 813. Należy wysiąść na przystanku końcowym i udać się pieszo w kierunku wschodnim.

Założone w 2002 roku Muzeum Kolejnictwa w Pekinie zajmuje powierzchnie 16 500 metrów kwadratowych. Zgromadzono w nim liczne eksponaty dokumentujące działalność chińskich kolei od 1881 do 1979 roku. Największe wrażenie robi kolekcja zabytkowych parowozów oraz wagonów pasażerskich. Wśród eksponatów znajdziemy między innymi pierwsze lokomotywy parowe wyprodukowane w Chinach, czy specjalne wagony dla dygnitarzy.

Poza pojazdami dla zwiedzających przygotowano liczne zdjęcia, dokumenty, modele oraz prezentacje multimedialne. Muzeum czynne jest codziennie oprócz poniedziałków w godzinach 9:00 – 16:00.

Strona internetowa: www.china-rail.org (w języku chińskim)

PEKIŃSKIE MUZEUM KOLEJNICTWA

Inne, mniejsze muzeum kolejnictwa w Pekinie mieszczące się niedaleko placu Tian’anmen. Często mylone z muzeum opisanym wyżej. W budynku muzeum nie znajdziemy starych pojazdów; zbiory to przede wszystkim zdjęcia, modele oraz bilety z różnych okresów działalności kolei na terenie Chin i Tajwanu.

Jakiś czas temu muzeum zawiesiło działalność i nie wiadomo, czy zostało ponownie otwarte.

MUZEUM LOKOMOTYW PAROWYCH W DATONG

Muzeum znajduje się na terenie dawnej fabryki parowozów w Datong. Zwiedzający mogą obejrzeć kolekcję zabytkowych parowozów stojących w hali i pod gołym niebem. Według strony internetowej (chinahighlights.com) w muzeum wystawiono osiem parowozów oraz zabytkowy wagon pasażerski wyprodukowany w Chinach pod koniec XIX wieku. Ponadto zwiedzający mogą obejrzeć 30 zdjęć chińskich lokomotyw parowych. Adres: Qianjin Street NO. 1, Datong City.

MUZEUM KOLEJNICTWA W SZANGHAJU

Muzeum utworzone na terenie starej stacji kolejowej Laobeizhan w Szanghaju. Muzeum podzielone na sześć działów przybliża zwiedzającym historię kolei w Szanghaju i wschodnich Chinach. Część eksponatów została wystawiona w pomieszczeniach zamkniętych (1000 metrów kwadratowych), część pod gołym niebem (1300 metrów kwadratowych). Najważniejszymi eksponatami są znajdujące się tuż przy wejściu dwie lokomotywy parowe – lokomotywa KD7-641 podarowana Chinom przez Stany Zjednoczone oraz mała chińska lokomotywa kursująca na liniach wąskotorowych SN-26. Reszta eksponatów jest typowa dla muzeów kolejnictwa na całym świecie – archiwalne zdjęcia, mundury, dokumenty, modele wagonów i lokomotyw itp. Muzeum otwarte jest od wtorku do soboty w godzinach 9:00 – 16:00

Adres: NO. 200 East Tianmu Road, Zhabei District, Szanghaj
Strona internetowa: www.museum.shrail.com

Maglev

Z centrum Szanghaju na lotnisko prowadzi pierwsza na świecie linia kolei magnetycznej oddana do użytku 1 stycznia 2004 roku. Trasa ma tylko dwie stacje – początkową Longyang Road Station, na której można się przesiąść na linie metra numer 2 i 7 oraz stację końcową Pudong Airport. Pociągi kursują codziennie od 6:45 do 21:40. W godzinach 6:45-19:00 pociągi jeżdżą co 15 minut, w godzinach 19:00-21:40 co 20. Najlepiej jechać w godzinach 9:00-10:45 oraz 15:00-16:45, kiedy maksymalna prędkość osiągana przez pociągi wynosi 430 kilometrów na godzinę. Podróż w jedną stronę trwa 7-8 minut, a pokonywana odległość wynosi około 30 kilometrów.

Na stacji Longyang Road znajduje się ponadto muzeum historii kolei magnetycznej w Szanghaju.

Stron a internetowa: www.smtdc.com

Kolej w Hongkongu

Do Hongkongu można dojechać bezpośrednimi nocnymi pociągami z Szanghaju, Pekinu oraz dziennymi szybkimi pociągami z Kantonu (Guangzhou). Szczegółowy rozkład jazdy można znaleźć na stronie z rozkładami podanej w ważnych odnośnikach, a informacje o kursowaniu pociągów i metra w Hongkongu na stronie www.mtr.com.hk. Warto wiedzieć, że w Hongkongu pociągi jadą po torach metra do stacji Hung Hom w dzielnicy Kowloon.

Pod koniec 2012 roku otwarto najdłuższą na świecie linię Kolei Dużych Prędkości łączącą Pekin z Hongkongiem. Linia liczy aż 2298 kilometrów. Pociągi przemierzają trasę ze średnią prędkością 300 kilometrów na godzinę, a pokonanie całej trasy zajmuje około ośmiu godzin.

THE PEAK TRAM

Funikular (kolej linowo-terenowa) znany pod nazwą „tramwaj na szczyt” to jedna z największych atrakcji turystycznych Hongkongu. Tramwaj dojeżdża w pobliże najwyższego punktu Hongkongu na Górze Wiktorii. Po raz pierwszy wyjechał w trasę 30 maja 1888 roku i od tamtej pory przewozi mieszkańców, a przede wszystkim turystów. Tramwaj nie kursował jedynie w latach 1941-45.

Wiele osób zastanawia się, jakim cudem udało się w takiej ulicy zbudować tak stromą, funkcjonalną trasę. Na stacji końcowej wybudowano centrum handlowe, a funikular zatrzymuje się w jego wnętrzu.

Długośc trasy wynosi 1365 metrów. Stacja początkowa znajduje się 28 metrów nad poziomem morza, stacja końcowa 396 metrów n.p.m. . Aby dostać się na prawdziwy szczyt, czyli najwyższy punkt, trzeba przejść około 500 metrów od końcowej stacji. Nachylenie od 4 do 27 procent.

W 2012 roku przejazd tramwajem w dwie strony kosztował 40 dolarów hongkońskich, czyli około 15 złotych. Cena biletu w jedną stronę wynosiła 28 dolarów hongkońskich.

Strona internetowa: www.thepeak.com.hk

DISNEYLAND

Po hongkońskim Disneylandzie kursuje coś w stylu kolei parkowej. Niestety, na stronie Disneylandu nie znalazłem żadnych szczegółowych informacji o tym pociągu.

MUZEUM KOLEJNICTWA W HONGKONGU

W Hongkongu znajduje się również Muzeum Kolejnictwa. Zebrano w nim różne zdjęcia i dokumenty oraz inne eksponaty przedstawiające rozwój kolei w tym rejonie. Najciekawsze eksponaty to sześć zabytkowych wagonów, lokomotywa parowa jeżdżąca wcześniej na liniach wąskotorowych oraz lokomotywa spalinowo elektryczna (???).

Adres to 13 Shung Tak Street, Tai Po Market, Tai Po, Hong Kong. Muzeum jest czynne w poniedziałki, środy i niedziele od 10:00 do 18:00. Wstęp jest bezpłatny.

Strona internetowa: www.heritagemuseum.gov.hk

Kolej w Chinach na You Tube

Na You Tube znajdziemy mnóstwo filmów przedstawiających pociągi w Chinach. Niestety, 90% z nich to filmy typu autor mówi do kamery o wszystkim i o niczym, a pociągu prawie nie widać. Dlatego wybrałem tylko kilka filmików.

Film dokumentalny o Kolei Tybetańskiej (44:58)(2018)
Pociąg nocny D311 Pekin – Szanghaj (08:13)(2018)
Podróż pociągiem G6 Szanghaj – Pekin w pierwszej klasie (20:56)(2017)
Chińskie pociągi najniższej klasy – polski film (04:49)(2016)
Podróż pociągiem Pekin – Xian (04:30(2015)
Podróż pociągiem Pekin – Moskwa (27:36)(2013)

Poniżej kilka filmików pokazujących pociągi parowe w Chinach – pewnie już nie kursują. Taka ciekawostka dla miłośników kolei.

Pasażerski pociąg parowy w Diaobingshan
Pasażerski pociąg z parowozem w Nanpiao
Kolej przemysłowa w cegielni w Xingyang
Kolej leśna Huanan w Heilongjiang cz.1/2
Kolej leśna Huanan w Heilongjiang cz.1/2
Kolej przemysłowa w Liaoning
Kolej w kopalni Jalainur (nie wiem, gdzie)
Pociąg parowy w Jixi
Kolej Shibanxi
Kolej przemysłowa w Yuanbaoshan
Pociąg parowy w Huludao
Pociąg parowy z miasta Baiyin do kopalni węgla

%d bloggers like this: