Kolej na Podróż

Kolej w Tajlandii – przewodnik dla pasażerów (2023)

Kolej w Tajlandii łączy najważniejsze miejsca turystyczne, funkcjonuje także kilka kolei aglomeracyjnych w Bangkoku. Trwa budowa nowej linii Kolei Dużych Prędkości, uruchamiane są pociągi turystyczne

Ostatnia aktualizacja: 13.02.2023 (szczegółowa aktualizacja nastąpi w drugiej połowie 2023 roku lub na początku 2024 roku)

Podróż koleją po Tajlandii

Jadąc do Tajlandii z zamiarem podróżowania koleją, należy zapamiętać adresy następujących stron internetowych:

www.dticket.railway.co.th – oficjalna strona internetowa ze sklepem internetowym.

www.railway.co.th – strona internetowa tajlandzkich kolei. Można na niej wyszukać interesujące nas połączenie, sprawdzić ceny oraz pobrać rozkłady jazdy. Oprócz informacji dotyczących podróżowania koleją znajdziemy na niej informacje dotyczące ciekawych miejsc w Tajlandii. Nie zawsze działa.

Fanpage Kolei Tajlandzkich na Facebooku
Koleje Tajlandzkie na Twitterze

Jeśli chodzi o tajlandzkie pociągi, to należy mieć na uwadze bardzo duże opóźnienia. Można trafić na różne wagony, w tych bez klimatyzacji bywa gorąco jak w piekarniku, ale za to dzięki otwartym oknom mamy okazję zrobienia przepięknych zdjęć niezapomnianych krajobrazów Tajlandii. Tam, gdzie włączają klimatyzację, jest ona z reguły włączona na maksimum i trzeba założyć bluzę. To normalne w Azji. W pociągach zestawionych z wagonów bez klimatyzacji drzwi do wagonów są w zasadzie przez cały czas otwarte. Dla turystów jazda na schodkach wagonu to dodatkowa atrakcja, choć czasami niebezpieczna. Jeżeli zgłodniejemy, możemy niedrogo kupić przekąski w wagonach restauracyjnych. W pociągach bez tych wagonów po składzie często chodzą różni sprzedawcy sprzedający najróżniejsze potrawy, napoje i artykuły spożywcze. Coś jak znani z polskich pociągów panowie wrzeszczący po korytarzu „piwko jasne”.

Wagon Tajlandia

Wnętrze pociągu w Tajlandii
(aut. © Magdalena i Paweł Kowalscy mpkpoland.weebly.com)

Kategorie tajlandzkich pociągów

Ordinary(ขบวนรถธรรมดา) – zwykły pociąg osobowy zatrzymujący się na każdej stacji. Najczęściej odjeżdża z Bangkoku na mniejsze lub większe odległości, między innymi do Aranyaprathet.
Rural Commuter (ขบวนรถท้องถิ่น) – zwykły pociąg osobowy kursujący najczęściej na liniach lokalnych, pomiędzy małymi miastami, z miasta na wieś lub ze wsi na wieś.
Bangkok Commuter (ขบวนรถชานเมือง) – zwykły pociąg osobowy kursujący najczęściej w obrębie aglomracji Bangkoku.
Rapid(ขบวนรถเร็ว) – pociąg pospieszny zestawiony z wagonów.
Express (ขบวนรถด่วน) – pociąg ekspresowy. Nie ma reguły – albo skład wagonowy, albo spalinowy zespół trakcyjny.
Special Express (ขบวนรถด่วนพิเศษ) – pociąg ekspresowy, tyle że zamiast składu wagonowego kursuje najczęściej szynobus produkcji Daewoo z lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Może być klimatyzowany lub nie, posiłek i napój z reguły wliczony w cenę biletu. Obowiązkowa rezerwacja miejsc, w wyjątkowych wypadkach możemy dostać miejsce stojące. Pasażerowie bardzo chwalą sobie te pociągi. Na zdjęciach na stronie kolei tajlandzkich jako Special Express pokazany jest także skład wagonowy.

Tajlandia pociąg

Pociąg specjalny, uruchamiany na zamówienie biur podróży (fot. Smoky Shin, CC-BY-ND, flickr.com)

Klasy w tajlandzkich pociągach

1 klasa (wagon sypialny klimatyzowany) (รถโบกี้นั่งและนอนชั้นที่ 1 ปรับอากาศ ( บนอ.ป. ) – wagon kupiony od kolei japońskich JR West, obecnie kursuje tylko w nocnym pociągu Bangkok – Chiang Mai, jest to zresztą najwygodniejszy pociąg w Tajlandii. Wagon klimatyzowany, przedziały jednoosobowe, w dzień łóżko można ustawić tak, aby służyło jako fotel. Spotkałem się również z informacją, że kursują wagony tego typu z przedziałami dwuosobowymi. W 2013 roku dopłata do przejazdu wagonem tego typu wynosiła równowartość 100 złotych.

2 klasa (wagon sypialny klimatyzowany) (รถโบกี้นั่งและนอนชั้นที่ 2 ปรับอากาศ ( บนท.ป.) ) – klimatyzowane wagony, większość z nich to wagony podobne do płackartnych, znanych z krajów byłego ZSRR, czyli łóżka na korytarzu, bez osobnych przedziałów, pośrodku uliczka. W krajach byłego ZSRR każdy widzi każdego, ale w Tajlandii każde miejsce oddzielone jest parawanem. W dzień łóżko można złożyć, robią się z tego dwa szerokie siedzenia zwrócone do siebie. W pociągu nocnym Bangkok – Chiang Mai kursuje wagon tej klasy z przedziałami czteroosobowymi, kupiony od kolei japońskich.

2 klasa (wagon sypialny bez klimatyzacji) (รถโบกี้นั่งและนอนชั้นที่ 2 (บนท.)) – wszystko jak w poprzednim opisie, tylko bez klimatyzacji i wśród wagonów tego typu nie ma wagonów kupionych od kolei japońskich.

2 klasa (wagon klimatyzowany) (รถโบกี้ชั้นที่ 2 ปรับอากาศ ( บชท.ป.)) – wagon klimatyzowany drugiej klasy to najczęściej wagon bezprzedziałowy z 48 fotelami. Dostępne w pociągach ekspresowych i Rapid, a podobno również w niektórych Ordinary.

wagon w spalinowym zespole trakcyjnym (รถกำลังดีเซลรางปรับอากาศ (กซข.ป. , กซม.ป.) – aczkolwiek trudno w to uwierzyć, taką kategorię znalazłem na kilku stronach o kolejach tajlandzkich. Równie dobrze można określić to jako Special Express DRC. Druga klasa, bezprzedziałowe, układ miejsc jak w autobusie 2 + 2, w szynobusach Daewoo i tzw. szynobusach Sprinter 76 lub 80 miejsc. Podobno w niektórych pociągach Special Express DRC dostępne są wagony ATC, mające trochę wygodniejsze siedzenia i 58 miejsc. W klasyfikacji można napotkać na podobną kategorię, dotyczącą wagonów typu KSK (74 miejsca) i KSM (58 miejsc), w których większą część pojazdu zajmuje alejka, a siedzenia są podobne do tych znanych z polskich pociągów EN57 z dermy, tylko bardzo wąskie, bowiem większość miejsc to miejsca do stania. Spotykane głównie w szynobusach kursujących jako pociągi Bangkok Commuter i Rural Commuter (oznaczenie รถกำลังดีเซลราง (กซข.,กซม.) )

wagon drugiej klasy (รถโบกี้ชั้นที่ 2 ( บชท. ) – wagon drugiej klasy bez klimatyzacji. Najczęściej wagon bezprzedziałowy, w środku 48 miejsc. Tapicerka foteli różna. Typ Bcht

wagon trzeciej klasy klimatyzowany (รถปรับอากาศชั้นที่ 3) – rzadko spotykane, klimatyzowane wagony trzeciej klasy. W wersji klimatyzowanej najczęściej w układzie siedzeń podobnym jak w polskich jednostkach EN57 z siedzeniami z dermy. 76 lub 80 miejsc, spotykane w pociągach ekspresowych i Rapid, rzadziej w pociągach Ordinary.

wagon trzeciej klasy bez klimatyzacji (Bchs) (รถโบกี้ชั้นที่ 3 ( บชส.)) – najczęściej spotykane wagony trzeciej klasy. Wnętrza różne – można trafić na drewniane ławki pomalowane na żółto, wnętrza jak w polskim EN 57 albo wagon z układem siedzeń jak w metrze, czyli szeroka alejka, a siedzenia po bokach, pasażerowie zwróceni twarzą do siebie. Spotykane we wszystkich kategoriach pociągów zestawionych ze składów wagonowych.

Klasyfikacja podana za stroną kolei tajlandzkich.

3 klasa

Wagon 3 klasy
(aut. © Magdalena i Paweł Kowalscy mpkpoland.weebly.com)

3 klasa


Wagon 3 klasy
(aut. © Magdalena i Paweł Kowalscy mpkpoland.weebly.com)

 Wagon 3 klasy (aut. © Magdalena i Paweł Kowalscy mpkpoland.weebly.com) 


Wagon 3 klasy
(aut. © Magdalena i Paweł Kowalscy mpkpoland.weebly.com)

Połączenia międzynarodowe

Aktualnie z Tajlandii dostępne są następujące kolejowe połączenia międzynarodowe:

Malezja

Do Malezji można się dostać kursującym codziennie pociągiem „International Express” relacji Bangkok- Butterworth. Zestawiony z klimatyzowanych wagonów sypialnych drugiej klasy kolei tajlandzkich, na odcinku malezyjskim dołączane są wagony kolei malezyjskich. Pomiędzy Hat Yai a Bangkokiem kursuje dodatkowo wagon restauracyjny.

Oprócz tego codziennie kursuje nocny pociąg z Kuala Lumpur do tajskiej granicy. Warto kupić bilet do Padang Besar – stacji po malezyjskiej stronie granicy i granicę przekroczyć pieszo. Pociąg zestawiony jest z malezyjskich wagonów sypialnych 1 klasy i wagonów z miejscami do siedzenia 2 klasy (do Padang Besar) oraz wagonów sypialnych 2 klasy (do Hat Yai). Z Hat Yai odjeżdża pociąg nocny do Bangkoku.

Ponadto codziennie kursuje nocny pociąg „Thaksin Express” z Bangkoku do Sungai Golok przy malezyjskiej granicy.

Laos

W 2009 otwarto Most Przyjaźni na granicy tajsko – laotańskiej. Wydarzeniu temu towarzyszyło uruchomienie pociągu lokalnego Thanaleng – Nong Khai. Stacja Thanaleng leży około 15 kilometrów od stolicy Laosu – Vientiane, dokąd można dojechać busem lub taksówką. Jest to pierwsza czynna linia kolejowa w Laosie od wielu lat. Do Nong Khai codziennie kursuje bezpośredni pociąg nocny z Bangkoku. Pociągi lokalne między stacjami granicznymi kursują dwa razy dziennie, jedna para jest skomunikowana z pociągami nocnymi. Podróż trwa około 15 minut. Wizę laotańską można podobno kupić na granicy za równowartość 35 dolarów amerykańskich.

Przejazd pociągiem pomiędzy Tajlandią a Laosem na You Tube

Tajlandia kolej

Pociąg przekraczający granicę Tajlandii z Laosem (fot. Shankar S., CC-BY, flickr.com)

Kambodża

Bangkok nie ma wprawdzie bezpośredniego połączenia kolejowego z Kambodżą, ale bez problemów można dojechać dwoma pociągami dziennymi ze stacji Bangkok Hualamphong do Aranyaprathet, miejscowości leżącej tylko 6 kilometrów od kambodżańskiej granicy. Pociągi nie są objęte obowiązkową rezerwacją miejsc. Wizę do Kambodży można kupić na granicy. Po przejściu granicy można wsiąść do busa do Siem Reap, skąd można się dostać np. do kambodżańskiej stolicy.

W 2018 roku w Kambodży zakończono remont linii kolejowej do granicy z Tajlandią, jest więc szansa na uruchomienie połączenia międzynarodowego.

Pod koniec kwietnia 2019 roku odbyło się uroczyste otwarcie odcinka granicznego pomiędzy Kambodżą a Tajlandią. Po linii przejechał pociąg z oficjelami.

Ze względu na pandemię koronawirusa nie doszło do otwarcia połączenia regularnego.

Kolej śmierci

Kolej Śmierci, zwana również Koleją Birmańską, to nazwa linii kolejowej budowanej w latach 1942-43 przez Japończyków. Celem budowy linii było połączenie Rangunu i Bangkoku, co znacznie ułatwiało transport zaopatrzenia dla wojsk japońskich w okupowanych krajach. Linię budowali cywile oraz alianccy jeńcy wojenni. Budowa linii przez dżunglę była niezwykle trudnym zadaniem; Japończycy zastosowali technologie nieodpowiadające uwarunkowaniom lokalnym, a budowniczy byli wycieńczeni głodem. Wszystko to oraz wiele innych czynników spowodowało, że budowa linii pochłonęła mnóstwo ofiar – szacuje się, że ponad 100 tysięcy. Linię udało się wybudować, lecz niedługo potem zniszczyły ją naloty samolotów alianckich.

Dzieje budowy linii opisał w swoje