Kolej na Podróż

Wyspy Wschodniofryzyjskie – podróż koleją

Wyspy Wschodniofryzyjskie to archipelag niemieckich wysp położonych na Morzu Północnym, oddzielonych od kontynentu akwenem zwanym Morzem Wattowym, wpisanym na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wyspy są bardzo popularne wśród turystów dzięki sprzyjającemu klimatowi, spokojowi i doskonale rozwiniętej infrastrukturze w postaci lokali gastronomicznych oraz obiektów hotelowych. Archipelag ma bardzo wiele do zaoferowania, lecz ze względu na tłumy turystów w sezonie, warto zwiedzić wyspy wiosną lub wczesną jesienią. Wypoczynek na tych wyspach nie należy do najtańszych, w zamian możemy jednak obcować z piękną przyrodą, podziwiać rzadkie gatunki ptaków, wdychać świeże powietrze oraz co najważniejsze odpocząć od wielkomiejskiego zgiełku.

Miłośników kolei powinny szczególnie zainteresować cztery wyspy, na których wybudowano krótkie, malownicze linie kolejowe, przewożące turystów z portu do centrum. Są to tzw. koleje wyspiarskie (po niemiecku „Inselbahn”) i sama przejażdżka takim pociągiem to niezapomniane przeżycie. Poniżej krótki przewodnik, jak dojechać na wyspy.

Borkum

Największa z Wysp Wschodniofryzyjskich rozpościera się na powierzchni 31 kilometrów kwadratowych. To najdalej wysunięty na północ punkt Niemiec, położony 30 kilometrów od wybrzeża. Wyspa bardzo popularna wśród turystów, słynąca z pięknych plaż, rafy „zamieszkanej” przez całe stada fok oraz wydm. Nie jest tu wprawdzie tak cicho i spokojnie jak na mniejszych wyspach, ale pobyt na Borkum to okazja do zapoznania się z Muzeum Dykhus prezentującym historię wielorybnictwa na tych terenach, relaksu na terenie świetnie wyposażonego aquaparku „Gezeintenland” oraz zwiedzania trzech latarni. Dla bardziej aktywnych przygotowano park linowy. Na wyspie obowiązuje częściowy zakaz ruchu samochodów – istnieją specjalne strefy, gdzie nie można wjeżdżać samochodem.

Dodatkowa atrakcja to linia kolei wąskotorowej „Borkumer Kleinbahn” łącząca port z miastem. Przejazd kolejką jest bezpłatny. Płatne są jedynie okazyjne przejazdy pociągami retro prowadzonymi przez lokomotywę parową lub zabytkowym wagonem motorowym.

Na wyspę Borkum kursują promy z niemieckiego portu Emden (połączenie pociągami regionalnymi z Kolonii lub pociągami dalekobieżnymi z Lipska lub Berlina) lub z holenderskiego portu Eemshaven. Najbliższa stacja kolejowa mieści się w oddalonym o 6 kilometrów Rodeschool (liczne pociągi relacji Groningen – Rodeschool).

Strona internetowa kolejki: www.borkumer-kleinbahn.de

Kolejka na wyspie Borkum, fot. Allie_Caulfield, CC-BY-SA, flickr.com

Langeoog

Urocza wyspa, gdzie niemal wszędzie widać piasek. Piaszczysta plaża o długości 14 kilometrów i piękne wydmy przyciągają turystów z całych Niemiec. Symbolem wyspy jest wieża ciśnień z 1909 roku, z której można podziwiać panoramę Langeoog i Morza Wattowego. Na wyspie utworzono Muzeum Żeglugi z akwarium morskim, gdzie zwiedzający zapoznają się z historią wyspy. Jednak większość przyjeżdża tutaj, aby poopalać się na plaży – podzielonej na różne strefy – dla młodzieży, dla niepalących, dla psów, czy dla surferów. Na wyspie obowiązuje zakaz ruchu samochodów, poza samochodami służb ratunkowych. Dla turystów przygotowano wypożyczalnię rowerów oraz przejażdżki powozami.

Miłośnicy kolei mogą się przejechać krótką linią kolejową łączącą port z centrum wyspy. Pociąg zestawione są z lokomotywy spalinowej i niewielkich wagoników, typowych dla kolejek parkowych. Długość linii to 2,6 km, do 1937 roku linia dochodziła trochę dalej do hospicjum i przed wprowadzeniem pociągów na całej długości kursował tramwaj konny.

Na Langeoog kilka razy dziennie kursują promy z portu Bensersiel. Do Bensersiel nie dojeżdżają pociągi. Najbliższa stacja kolejowa znajduje się w oddalonym o 5 kilometrów ładnym miasteczku Esens. Kończą tam bieg pociągi z Wilhelmshaven obsługiwane przez NordWestBahn (NWB).

Kolejka na wyspie Langeoog, fot. Soren, CC-BY-SA, flickr.com

Spiekeroog

Wyspa o powierzchni 18,25 kmイ znana jest z piaszczystych plaż, wydm, dużego zadrzewienia i kolorowo kwitnących roślin jak zatrwian, czy rokitnik. To spokojna wyspa wolna od samochodów (z wyjątkiem służb ratunkowych), oferująca turystom rejsy kutrem rybackim lub statkiem oraz zabiegi SPA w miejscowym Domu Zdrojowym. Najważniejszym zabytkiem jest stary kościł z 1696. Urządzono też Muzeum Spiekeroog i Muzeum Muszli z kolekcją muszli z całego świata (tych morskich, nie klozetowych).

Jednak za najciekawszą atrakcję wyspy należy uznać tramwaj konny kursujący od kwietnia do września po trasie o długości 1,7 km. W latach 1949-1981 po tej trasie kursowały pociągi zestawione z wagonu motorowego i wagonów przyczepnych.

Promy na wyspę Spiekeroog odpływają z Neuharlingersiel. Najbliższa stacja kolejowa to Esens, oddalona o 8,5 kilometra. ończą tam bieg pociągi z Wilhelmshaven obsługiwane przez NordWestBahn (NWB).

Szczegły: http://www.spiekeroog.de

Torowisko tramwaju konnego na wyspie Spiekeroog, fot. Christian Pichler, CC-BY-SA, flickr.com

Wangerooge

Najbardziej wysunięta na wschód z Wysp Wschodniofryzyjskich liczy niecałe 5 kilometrów kwadratowych powierzchni, a liczba mieszkańców dochodzi do 1300. Mimo to kurort położony w Parku Narodowym Dolnosaksońskiego Morza Wattowego cieszy się bardzo dużą popularnością. Być może po części jest to zasługa kolejki dowożącej turystów z portu do dworca w centrum tej wyspy. Kolej została oddana do użytku w 1897 roku i jest jedyną koleją wąskotorową (rozstaw 1000 mm) obsługiwaną przez Deutsche Bahn. Jak podaje angielska Wikipedia, łączna długość torów na Wangarooge to 5,9 km . To sporo, biorąc pod uwagę, że przejście z jednego końca wyspy na drugi wymaga pokonania 8,5 kilometra. Prędkość kolejki to około 20 kilometrów na godzinę, rozkład uwzględnia przypływy i odpływy, bowiem podczas przypływów fragmenty linii znajdują się pod wodą.

Pociągi zestawione są z lokomotywy spalinowej, wagonów pasażerskich i wagonów towarowych. Nie mam żadnych informacji na temat pociągów zestawionych z parowozów – jeden parowóz na pewno zachowano jako pomnik przy budynku dworca. Tabor jest w bardzo dobrym stanie, a kolej to chyba jedyny środek transportu po wyspie, poza własnymi nogami i rowerami – na całym Wangarooge obowiązuje całkowity zakaz ruchu samochodów. Wyjątkiem są pojazdy służb ratunkowych oraz śmieciarki. Dla turystów przygotowano ponad 1000 rowerów do wypożyczenia.

Wangarooge to wyspa idealna do aktywnego wypoczynku – bieganie, pływanie, siatkówka plażowa, od kwietnia do października zorganizowane godziny gimnastyki na plaży. Można również wykupić zabiegi spa w lokalnych hotelikach i centrach odnowy biologicznej.

Na wyspę można dotrzeć promem z małego portu w Harlesiel. Rejs trwa 50 minut, a wprost z promu pasażerowie przesiadają się do opisywanego pociągu. Przejazd pociągiem zajmuje około 30 mimut. Organizowane są również krótkie loty samolotem z Harlesiel na lotnisko na wyspie Wangarooge.

Do Harlesiel nie dociera kolej. Pociągiem można się dostać na przykład do stacji Sande, z której odjeżdżają autobusy skomunikowane z pociągami relacji Osnabruck – Wilhelmshaven obsługiwanymi przez NordWestBahn (w rozkładzie jazdy NWB), natomiast za połączenie autobusowe odpowiedzialne są koleje Deutsche Bahn. Przejazd z Sande do Harlesiel autobusem trwa około półtorej godziny. Jak można wywnioskować z filmików na You Tube, w autobusach nie ma toalety.

Więcej informacji o połączeniach: www.siw-wangerooge.de

Kolejka na wyspie Wangerooge, fot. volkersworld, CC-BY-SA, flickr.com

%d bloggers like this: