Kolej na Podróż

Kolej w Kongo – informacje

Przewoźnik narodowy: Chemin de Fer Congo Océan
Strona internetowa: www.cfco.cg

Republika Kongo posiada stosunkowo nieźle, jak na tamtejsze warunki, utrzymaną infrastrukturę kolejową. Główna linia kolejowa prowadzi ze stolicy kraju – Brazzaville do portu Pointe Noire (502 lub 510 kilometrów według różnych źródeł). W 1962 roku oddano do użytku odgałęzienie Mont Bélo – Mbinda (252 kilometry) biegnące do granicy z Gabonem. Po stronie gabońskiej nie wybudowano linii łączącej Republikę Konga z tym krajem. Ponadto w 1985 roku otwarto pętlę o długości 91 kilometrów pomiędzy miastami Bilinga a Dolisie, wspomniana pętla służy do transportu rudy żelaza.

Przewoźnikiem w Republice Konga jest Chemin de Fer Congo Océan – firma teoretycznie pozarządowa, ale ze stuprocentowym udziałem władz. Siedziba tej firmy mieści się w Brazzaville, niedaleko rzeki Kongo. Po drugiej stronie rzeki leży Kinszasa – stolica Demokratycznej Republiki Konga (dawny Zair) – pomiędzy kolejami dwóch tych państw jest przepaść, te w dawnym Zairze znane są z przepełnienia, fatalnej infrastruktury i wypadków. Natomiast koleje Republiki Konga mają nie najgorszą opinię, choć nie zaleca się samotnych podróży w niektórych pociągach (poza prestiżowym La Gazelle) .

Pociąg La Gazelle
(mat. prasowe © Chemin de Fer Congo Océan) 
Pociąg La Gazelle w środku
(mat. prasowe © Chemin de Fer Congo Océan) 

Chemin de Fer Congo Océan prowadzi głównie przewozy towarowe, ale uruchamia również pociągi pasażerskie znane pod nazwami: Le train Gazelle (TG) (Brazzaville – Pointe Noire), Le train Rapide Océan (TG) (Brazzaville – Pointe Noire) i Le train Voyageur Omnibus (VO) (Brazzaville à Nkayi). Ponadto kursuje pociąg towarowo-osobowy pomiędzy Pointe Noire a stacją Mbinda. Pociągi kursują kilka razy w tygodniu (najczęściej 3 razy), rozkłady jazdy dostępne są na stronie internetowej przewoźnika. Pociąg La Gazelle zestawiony jest z nowoczesnych wagonów produkcji chińskiej.

Do niedawna trasa Brazzaville – Pointe Noire była uznawana za jedną z najniebezpieczniejszych na świecie. Pewną poprawę widać od 2010 roku, kiedy miała miejsce katastrofa kolejowa, o której pisały media na całym świecie. Wieczorem 21 czerwca 2010 roku pociąg osobowy z Pointe Noire do Brazzaville wykoleił się na łuku w miejscowości Yanga, 60 km od Pointe-Noire. Osiem z dziesięciu wagonów wypadło z torów, z czego cztery runęły w przepaść. Zginęło 76 osób, 745 zostało rannych. Przyczyną była nadmierna prędkość na linii kolejowej budowanej w latach 1924-1934 (przy budowie linii życie straciło 16-23 tys. osób) . Linia od wybudowania nie była remontowana, torowisko było w opłakanym stanie, przy czym należy dodać, że koleje kongijskie doznały dużych strat podczas wojny domowej w latach 1997-1999. Linia została ponownie otwarta w 2000 roku, lecz rok po otwarciu, w 2001 roku, miały miejsce dwa zderzenia pociągu towarowego z osobowym w Mvougounti (75 kilometrów od Pointe Noire). Do obu katastrof doszło w tym samym miejscu, w pierwszej z nich zginęło 50 osób, w drugiej (5.9.2001) ponad 100 osób. Wspomniane trzy katastrofy kolejowe były prawdopodobnie największymi w dziejach Chemin de Fer Congo Océan. Nigdy nie ujawniono przyczyny żadnej z nich. Po katastrofie w 2010 roku część linii wyremontowano przy współpracy z Chinami.

W przyszłości planowana jest budowa linii kolejowej pomiędzy Kamerunem a Kongo (Mbalam-Nabeba) przeznaczonej do przewozu rudy żelaza.

%d bloggers like this: